Βιογραφίες και Βίοι / Σάββατο 2-11

DSCF1695

Η συνάντηση του Σαββάτου μας βρήκε στην κεντρική αίθουσα του πρώην Χρηματιστηρίου όπου πραγματοποιήθηκε η performance CV Blues από ακαδημαϊκούς. Επιστήμονες και ερευνητές ανέγνωσαν στιγμές από τα βιογραφικά τους θυμίζοντας ότι με βάση αυτά διεκδικούν μια καλύτερη θέση στην ακαδημαϊκή κοινότητα. Οι επισκέπτες της έκθεσης μπορούσαν να περιφέρονται γύρω τους, συλλέγοντας θραύσματα από την επαγγελματική τους πορεία.

Η συνέχεια έλαβε χώρα στον χώρο του machine room. Εκεί, η Ελένη Παπαγαρουφάλη, καθηγήτρια κοινωνικής ανθρωπολογίας, μας μίλησε για την έρευνα της σχετικά με τη βιομηχανία βιογραφικών που έχει αναπτυχθεί (και) στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια. Στόχος των νέων, και όχι μόνο, επαγγελματιών είναι το «γέμισμα» ενός σωστού και κυρίως «έξυπνου» βιογραφικού μέσα από τη συμμετοχή σε ποικίλες δράσεις, δραστηριότητες κ.ο.κ. Ένα από τα χαρακτηριστικά των βιογραφικών είναι η ομοιογένεια, καθώς τα περισσότερα «στήνονται» βάσει συγκεκριμένων φορμών, με στόχο τη διαφάνεια όπως προτείνουν και διεθνείς οργανισμούς. Η καθηγήτρια από νωρίς στην ομιλία της έσπευσε να συνδέσει την εμφάνιση της βιομηχανίας βιογραφικών με την επιβολή του φιλελεύθερου κοινωνικοπολιτικού μοντέλου. Ο πολίτης, σαν άλλη επιχείρηση, οφείλει να είναι κύριος του εαυτού του, αυτόνομος, να αναπτύσσει νέες δεξιότητες, να αυτό-αξιολογείται, αλλά και να λογοδοτεί σε οργανισμούς αξιολόγησης ώστε να κατατάσσεται ανάλογα με την πρόοδο και την απόδοση του. Ως προς τον όρο βιομηχανία βιογραφικών, η ομιλήτρια τον συνέδεσε με το γεγονός ότι για το σωστό βιογραφικό υπάρχει τόσο η ζήτηση όσο και η αθρόα προσφορά, κάτι που μας παραπέμπει στην ελεύθερη αγορά και τη λειτουργία μιας βιομηχανίας. Αναφορά έγινε επίσης στην, πολυσυζητημένη τα τελευταία χρόνια, δια βίου μάθηση, η οποία προτείνει ένα μοντέλο του να μαθαίνεις πώς να μαθαίνεις και όπου στόχος είναι ο συνεχής εμπλουτισμός του βιογραφικού. Το βιογραφικό, συνεπώς, δεν είναι κάτι παγιωμένο αλλά, πέρα από τον εμπλουτισμό του, κατασκευάζεται και ανακατασκευάζεται ανάλογα με τον φορέα στον οποίο απευθύνεται. Τέλος, ενδιαφέρον παρουσίασε η άποψη ότι το βιογραφικό είναι μια αυτό-αρχειοθέτηση, άποψη που επιδέχεται κριτικής. Η συζήτηση που ακολούθησε είχε πολύ ενδιαφέρον με αναφορά σε πρακτικές του παρελθόντος σχετικά με τα βιογραφικά, τα δημιουργικά βιογραφικά καθώς και με τα βιογραφικά συγκεκριμένων επαγγελματιών που ενδέχεται να παρουσιάζουν ιδιαιτερότητες.

Στη συνέχεια τον λόγο πήρε η εικαστικός Φανή Μπήτου η οποία παρουσίασε το έργο της Ζει και Εργάζεται όπου πρωταγωνιστές είναι άνθρωποι που ασχολούνται με την τέχνη (εικαστικοί, ηθοποιοί) και παράλληλα εργάζονται στο σέρβις για τα προς το ζην. Οι καλλιτέχνες που παρακολουθεί το έργο συχνά κρατούν κρυφή τη (δεύτερη) εργασία τους, ενώ πολλοί έχουν πάνω από δυο βιογραφικά ανάλογα με το σε ποιον απευθύνονται για εργασία.

Τέλος, οι κοινωνικοί ανθρωπολόγοι Δέσποινα Μαράκη και Μαρία Σίδερη πρότειναν στους παρευρισκομένους να χαλαρώσουν, να παίξουν και να πειραματιστούν κατασκευάζοντας ένα φανταστικό – ιδεατό βιογραφικό σε κολλάζ. Στόχος είναι να διερευνηθούν οι υποκειμενικές αντιλήψεις του εαυτού.

DSCF1775

Άλκηστις Κοντοπούλου

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s